On the Fifth of November. - Anno Aetates 17.

Am pius extrema veniens Jacobus ab arcto     Teucrigenas populos, lateque patentia regna     Albionum tenuit, jamque inviolabile foedus     Sceptra Caledoniis conjunxerat Anglica Scotis:     Pacificusque novo felix divesque sedebat     In solio, occultique doli securus & hostis:     Cum ferus ignifluo regnans Acheronte tyrannus,     Eumenidum pater, aethereo vagus exul Olympo,     Forte per immensum terrarum erraverat orbem,     Dinumerans sceleris socios, vernasque fideles,     Participes regni post funera moesta futuros;     Hic tempestates medio ciet aere diras,     Illic unanimes odium struit inter amicos,     Armat & invictas in mutua viscera gentes;     Regnaque olivifera vertit florentia pace,     Et quoscunque videt purae virtutis amantes,     Hos cupit adjicere imperio, fraudumque magister     Tentat inaccessum sceleri corrumpere pectus,     Insidiasque locat tacitas, cassesque latentes     Tendit, ut incautos rapiat, seu Caspia Tigris     Insequitur trepidam deserta per avia praedam     Nocte sub illuni, & somno nictantibus astris.     Talibus infestat populos Summanus & urbes     Cinctus caeruleae fumanti turbine flammae.     Jamque fluentisonis albentia rupibus arva     Apparent, & terra Deo dilecta marino,     Cui nomen dederat quondam Neptunia proles     Amphitryoniaden qui non dubitavit atrocem     Aequore tranato furiali poscere bello,     Ante expugnatae crudelia saecula Troiae.     At simul hanc opibusque & festa pace beatam     Aspicit, & pingues donis Cerealibus agros,     Quodque magis doluit, venerantem numina veri     Sancta Dei populum, tandem suspiria rupit     Tartareos ignes & luridum olentia sulphur.     Qualia Trinacria trux ab Jove clausus in Aetna     Efflat tabifico monstrosus ab ore Tiphoeus.     Ignescunt oculi, stridetque adamantinus ordo     Dentis, ut armorum fragor, ictaque cuspide cuspis.     Atque pererrato solum hoc lacrymabile mundo     Inveni, dixit, gens haec mihi sola rebellis,     Contemtrixque jugi, nostraque potentior arte.     Illa tamen, mea si quicquam tentamina possunt,     Non feret hoc impune diu, non ibit inulta,     Hactenus; & piceis liquido natat aere pennis;     Qua volat, adversi praecursant agmine venti,     Densantur nubes, & crebra tonitrua fulgent.     Jamque pruinosas velox superaverat alpes,     Et tenet Ausoniae fines, a parte sinistra     Nimbifer Appenninus erat, priscique Sabini,     Dextra veneficiis infamis Hetruria, nec non     Te furtiva Tibris Thetidi videt oscula dantem;     Hinc Mavortigenae consistit in arce Quirini.     Reddiderant dubiam jam sera crepuscula lucem,     Cum circumgreditur totam Tricoronifer urbem,     Panificosque Deos portat, scapulisque virorum     Evehitur, praeeunt summisso poplite reges,     Et mendicantum series longissima fratrum;     Cereaque in manibus gestant funalia caeci,     Cimmeriis nati in tenebris, vitamque trahentes.     Templa dein multis subeunt lucentia taedis     (Vesper erat sacer iste Petro) fremitoesque canentum     Saepe tholos implet vacuos, & inane locorum.     Qualiter exululat Bromius, Bromiique caterva,     Orgia cantantes in Echionio Aracyntho,     Dum tremit attonitus vitreis Asopus in undis,     Et procul ipse cava responsat rupe Cithaeron.     His igitur tandem solenni more peractis,     Nox senis amplexus Erebi taciturna reliquit,     Praecipitesque impellit equos stimulante flagello,     Captum oculis Typhlonta, Melanchaetemque ferocem,     Atque Acherontaeo prognatam patre Siopen     Torpidam, & hirsutis horrentem Phrica capillis.     Interea regum domitor, Phlegetontius haeres     Ingreditur thalamos (neque enim secretus adulter     Producit steriles molli sine pellice noctes)     At vix compositos somnus claudebat ocellos,     Cum niger umbrarum dominus, rectorque silentum,     Praedatorque hominum falsa sub imagine tectus     Astitit, assumptis micuerunt tempora canis,     Barba sinus promissa tegit, cineracea longo     Syrmate verrit humum vestis, pendetque cucullus     Vertice de raso, & ne quicquam desit ad artes,     Cannabeo lumbos constrinxit fune salaces,     Tarda fenestratis figens vestigia calceis.     Talis uti fama est, vasta Franciscus eremo     Tetra vagabatur solus per lustra ferarum,     Sylvestrique tulit genti pia verba salutis     Impius, atque lupos domuit, Lybicosque leones.     Subdolus at tali Serpens velatus amictu     Solvit in has fallax ora execrantia voces;     Dormis nate? Etiamne tuos sopor opprimit artus?     Immemor O fidei, pecorumque oblite tuorum,     Dum cathedram venerande tuam, diadmaque triplex     Ridet Hyperboreo gens barbara nata sub axe,     Dumque pharetrati spernunt tua jura Britanni;     Surge, age, surge piger, Latius quem Caesar adorat,     Cui reserata patet convexi janua caeli,     Turgentes animos, & fastus frange procaces,     Sacrilegique sciant, tua quid maledictio possit,     Et quid Apostolicae possit custodia clavis;     Et memor Hesperiae disjectam ulciscere classem,     Mersaque Iberorum lato vexilla profundo,     Sanctorumque cruci tot corpora fixa probrosae,     Thermodoontea nuper regnante puella.     At tu si tenero mavis torpescere lecto     Crescentesque negas hosti contundere vires,     Tyrrhenum implebit numeroso milite Pontum,     Signaque Aventino ponet fulgentia colle:     Relliquias veterum franget, flammisque cremabit,     Sacraque calcabit pedibus tua colla profanis,     Cujus gaudebant soleis dare basia reges.     Nec tamen hunc bellis & aperto Marte lacesses,     Irritus ille labor, tu callidus utere fraude,     Quaelibet haereticis disponere retia fas est;     Jamque ad consilium extremis rex magnus ab oris     Patricios vocat, & procerum de stirpe creatos,     Grandaevosque patres trabea, canisque verendos;     Hos tu membratim poteris conspergere in auras,     Atque dare in cineres, nitrati pulveris igne     Aedibus injecto, qua convenere, sub imis.     Protinus ipse igitur quoscumque habet Anglia fidos     Propositi, factique mone, quisquamne tuorum     Audebit summi non jussa facessere Papae.     Perculsosque metu subito, casmque stupentes     Invadat vel Gallus atrox, vel saevus Iberus     Saecula sic illic tandem Mariana redibunt,     Tuque in belligeros iterum dominaberis Anglos.     Et nequid timeas, divos divasque secundas     Accipe, quotque tuis celebrantur numina fastis.     Dixit & adscitos ponens malefidus amictus     Fugit ad infandam, regnum illaetabile, Lethen.     Jam rosea Eoas pandens Tithonia portas     Vestit inauratas redeunti lumine terras;     Maestaque adhuc nigri deplorans funera nati     Irrigat ambrosiis montana cacumina guttis;     Cum somnos pepulit stellatae janitor aulae     Nocturnos visus, & somnia grata revolvens.     Est locus aeterna septus caligine noctis     Vasta ruinosi quondam fundamina tecti,     Nunc torvi spelunca Phoni, Prodotaeque bilinguis     Effera quos uno peperit Discordia partu.     Hic inter caementa jacent praeruptaque saxa,     Ossa inhumata virum, & trajecta cadavera ferro;     Hic Dolus intortis semper sedet ater ocellis,     Jurgiaque, & stimulis armata Calumnia fauces,     Et Furor, atque viae moriendi mille videntur     Et Timor, exanguisque locum circumvolat Horror,     Perpetuoque leves per muta silentia Manes     Exululant, tellus & sanguine conscia stagnat.     Ipsi etiam pavidi latitant penetralibus antri     Et Phonos, & Prodotes, nulloque sequente per antrum     Antrum horrens, scopulosum, atrum feralibus umbris     Diffugiunt sontes, & retro lumina vortunt,     Hos pugiles Romae per saecula longa fideles     Evocat antistes Babylonius, atque ita fatur.     Finibus occiduis circumfusum incolit aequor     Gens exosa mihi, prudens natura negavit     Indignam penitus nostro conjungere mundo;     Illuc, sic jubeo, celeri contendite gressu,     Tartareoque leves difflentur pulvere in auras     Et rex & pariter satrapae, scelerata propago     Et quotquot fidei caluere cupidine verae     Consilii socios adhibete, operisque ministros.     Finierat, rigidi cupide paruere gemelli.     Interea longo flectens curvamine caelos     Despicit aetherea dominus qui fulgurat arce,     Vanaque perversae ridet conamina turbae,     Atque sui causam populi volet ipse tueri.     Esse ferunt spatium, qua distat ab Aside terra     Fertilis Europe, & spectat Mareotidas undas;     Hic turris posita est Titanidos ardua Famae     Aerea, lata, sonans, rutilis vicinior astris     Quam superimpositum vel Athos vel Pelion Ossae     Mille fores aditusque patent, totidemque fenestrae,     Amplaque per tenues translucent atria muros;     Excitat hic varios plebs agglomerata susurros;     Qualiter instrepitant circum mulctralia bombis     Agmina muscarum, aut texto per ovilia junco,     Dum Canis aestivum coeli petit ardua culmen     Ipsa quidem summa sedet ultrix matris in arce,     Auribus innumeris cinctum caput eminet olli,     Queis sonitum exiguum trahit, atque levissima captat     Murmura, ab extremis patuli confinibus orbis.     Nec tot Aristoride servator inique juvencae     Isidos, immiti volvebas lumina vultu,     Lumina non unquam tacito nutantia somno,     Lumina subjectas late spectantia terras.     Istis illa solet loca luce carentia saepe     Perlustrare, etiam radianti impervia soli.     Millenisque loquax auditaque visaque linguis     Cuilibet effundit temeraria, veraque mendax     Nunc minuit, modo confictis sermonibus auget.     Sed tamen a nostro meruisti carmine laudes     Fama, bonum quo non aliud veracius ullum,     Nobis digna cani, nec te memorasse pigebit     Carmine tam longo, servati scilicet Angli     Officiis vaga diva tuis, tibi reddimus aequa.     Te Deus aeternos motu qui temperat ignes,     Fulmine praemisso alloquitur, terraque tremente:     Fama siles? an te latet impia Papistarum     Conjurata cohors in meque meosque Britannos,     Et nova sceptrigero caedes meditata Jacobo:     Nec plura, illa statim sensit mandata Tonantis,     Et satis ante fugax stridentes induit alas,     Induit & variis exilia corpora plumis;     Dextra tubam gestat Temesaeo ex aere sonoram.     Nec mora jam pennis cedentes remigat auras,     Atque parum est cursu celeres praevertere nubes,     Jam ventos, jam solis equos post terga reliquit:     Et primo Angliacas solito de more per urbes     Ambiguas voces, incertaque murmura spargit,     Mox arguta dolos, & detestabile vulgat     Proditionis opus, nec non facta horrida dictu,     Authoresque addit sceleris, nec garrula caecis     Insidiis loca structa silet; stupuere relatis,     Et pariter juvenes, pariter tremuere puellae,     Effaetique senes pariter, tanteaeque ruinae     Sensus ad aetatem subito penetraverat omnem     Attamen interea populi miserescit ab alto     Aethereus pater, & crudelibus obstitit ausis     Papicolum; capti poenas raptantur ad acres;     At pia thura Deo, & grati solvuntur honores;     Compita laeta focis genialibus omnia fumant;     Turba choros juvenilis agit: Quintoque Novembris     Null Dies toto occurrit celebratior anno.